W kontroli celno-skarbowej pierwsze dni nie służą do pisania obszernej polemiki z organem. Służą do ustalenia zakresu kontroli, zabezpieczenia informacji, uporządkowania komunikacji i rozpoznania potencjalnej tezy organu. Błąd popełniony na tym etapie może później funkcjonować jako element materiału dowodowego, nawet jeśli wynikał wyłącznie z pośpiechu albo braku koordynacji.

Najpierw ustal, co dokładnie jest kontrolowane

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wyznacza jej formalny zakres, ale praktyczny kierunek często wynika także z pierwszych wezwań, rodzaju żądanych plików i pytań kierowanych do pracowników. Należy zestawić okresy rozliczeniowe, podatki, transakcje i kontrahentów objętych zainteresowaniem organu.

Nie każde żądanie dokumentów przesądza o zarzucie. Powtarzające się pytania o transport, podwykonawców, źródło towaru, osoby negocjujące transakcję albo przepływy na rachunkach mogą jednak pokazywać, jaką hipotezę sprawdza organ. W sprawach VAT będzie to często rzeczywiste wykonanie świadczenia, świadomość nieprawidłowości w łańcuchu albo dochowanie należytej staranności.

Zatrzymaj chaos informacyjny

Najczęstszym problemem nie jest brak dokumentów, lecz przekazywanie ich bez wspólnej kontroli. Księgowość odpowiada na część pytań, dział handlowy na kolejne, a zarząd składa wyjaśnienia bez wglądu w to, co wcześniej przesłano. Powstają różnice w nazewnictwie, datach i opisie procesu gospodarczego.

Warto od razu wyznaczyć koordynatora i założyć rejestr wszystkich żądań oraz odpowiedzi. Każdy dokument powinien mieć opis źródła, związku z transakcją i ewentualnych braków. Kopia materiału przekazanego organowi musi pozostać w aktach spółki w dokładnie tej samej wersji.

  • jedna skrzynka i jedna osoba odpowiedzialna za kontakt z organem
  • chronologiczny rejestr wezwań, terminów, odpowiedzi i załączników
  • zakaz samodzielnego kasowania korespondencji, plików i danych z urządzeń
  • weryfikacja zgodności dokumentów źródłowych z JPK, deklaracjami i księgami
  • krótkie rozmowy z osobami, które faktycznie uczestniczyły w transakcjach

Korekta w terminie 14 dni - decyzja strategiczna, nie odruch

Ustawa o KAS przewiduje możliwość złożenia deklaracji lub korekty w terminie 14 dni od doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej. Po zakończeniu kontroli ponownie otwiera się 14-dniowy termin, liczony od doręczenia wyniku kontroli. Od 2025 r. możliwa jest również korekta częściowa, gdy podatnik zgadza się tylko z częścią ustaleń.

Korekta może ograniczyć koszty sporu, ale może również wpływać na odpowiedzialność karną skarbową, odsetki, sankcje i ocenę pozostałej części rozliczenia. Przed jej złożeniem trzeba ustalić wysokość ekspozycji, dostępne dowody, konsekwencje dla innych okresów oraz to, czy korekta nie pozostaje w sprzeczności z dokumentami lub wyjaśnieniami złożonymi w innej sprawie.

Materiał dowodowy buduje się od pierwszego wezwania

Odpowiedź na wezwanie powinna być kompletna w zakresie, w którym organ ma prawo żądać informacji, ale nie musi być nieuporządkowanym zrzutem całego archiwum. Dokumenty warto grupować według tez: zawarcie umowy, wykonanie świadczenia, odbiór, płatność, transport, gospodarcze uzasadnienie oraz weryfikacja kontrahenta.

Wczesne przedstawienie spójnej chronologii pomaga ograniczyć ryzyko, że organ zbuduje obraz transakcji wyłącznie na podstawie danych z JPK, rachunków bankowych i zeznań osób trzecich. Jeżeli brakuje dokumentu, lepiej wyjaśnić przyczynę i wskazać dowody zastępcze niż tworzyć po czasie materiał, którego pochodzenie będzie budziło wątpliwości.

Kontrola podatkowa, zabezpieczenie i KKS mogą rozwijać się równolegle

UCS nie działa wyłącznie w jednym trybie. Informacje z kontroli mogą zostać wykorzystane przy zabezpieczeniu zobowiązania, egzekucji administracyjnej albo w postępowaniu karnym skarbowym. Z tego powodu odpowiedzi składane w kontroli powinny być analizowane także z perspektywy osób odpowiedzialnych za rozliczenia i zarządzanie spółką.

Strategia procesowa powinna obejmować nie tylko spór o wysokość podatku, ale też płynność przedsiębiorstwa, możliwość blokady środków, odpowiedzialność członków zarządu oraz ryzyko osobiste osób składających wyjaśnienia. Te wątki nie powinny być prowadzone jako cztery niezależne sprawy.

Bibliografia, orzecznictwo i podstawy prawne

  1. Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej
  2. Ordynacja podatkowa
  3. Informacja KAS o prawie do korekty po kontroli

Zakres uprawnień i dostępnych środków zależy od daty wszczęcia kontroli, rodzaju podatku i treści doręczonych pism. Opracowanie nie zastępuje analizy akt konkretnej sprawy.